In THE DOG DAYS ARE OVER wordt de danser gedefinieerd als een pure uitvoerder, strevend naar perfectie. Door acht dansers te onderwerpen aan een complexe, mathematische, dynamische en vermoeiende choreografie, opgevoerd in een gedwongen uniformiteit, gaan ze uiteindelijk in de fout. En dan valt hun masker af.
De Amerikaanse fotograaf Philippe Halsman zei “…when you ask a person to jump, his attention is mostly directed toward the act of jumping and the mask falls so that the real person appears.” Met THE DOG DAYS ARE OVER neemt Jan Martens deze stelling als uitgangspunt en onthult via de sprong de mens achter de danser.
Door zijn radicale choreografische vorm bevraagt THE DOG DAYS ARE OVER de perceptie van het publiek omtrent dansers, choreografen, toeschouwers en het hedendaagse cultuurbeleid. Waar ligt de dunne grens tussen kunst en entertainment? Wie zijn wij als publiek wanneer we vanuit de theaterzaal naar het lijden van de dansers kijken als naar een stierengevecht in een arena? Wat willen we als publiek verwerven? Willen we een intensiteit ervaren die in ons dagelijks leven niet voelbaar is? Willen we schoonheid ervaren die in ons dagelijks leven misschien niet zichtbaar is? Is hedendaagse dans striptease voor de elite? THE DOG DAYS ARE OVER doet de kijker in zijn positie schuiven: van het louter ondergaan van de ervaring naar actieve reflectie.
Martens is het niet te doen om abstract minimalisme, wel om de persoonlijkheden die zich onder de uniforme dans aftekenen. Zelden krijg je in het theater zoveel ruimte om te kijken naar de mens die in even zoveel gedaantes voor je staat... THE DOG DAYS ARE OVER ontmantelt de kijkmechanismen van het theater en de zucht naar entertainment, om de scène weer op te eisen als een plek van ontmoeting van mens tot mens.
- **** Charlotte De Somviele, De Standaard, 08 april 2014
Een letterlijk en figuurlijk adembenemende dans die je tot een gegeneerde voyeur van zoveel bereidwillig lijden maakt. Maar tegelijkertijd is al dat gespring een helder statement over de razende drukte waarmee we door een steeds oppervlakkiger leven razen.
- **** Els Van Steenberghe, Knack Focus, 09 april 2014
Jan Martens tovert een hypnotiserende choreografie uit niets dan sprongkracht en geometrie.
- **** Annette Embrechts, De Volkskrant, 24 maart 2014
PREMIÈRE: 20 maart 2014, Frascati Amsterdam (NL)
VAN: Jan Martens
MET: Cherish Menzo, Nelle Hens, Piet Defrancq, Kimmy Ligtvoet, Steven Michel, Julien Josse, Laura Vanborm en Naomi Gibson
UNDERSTUDIES: Morgane Ribbens, Ilse Ghekiere, Amerigo Delli Bove, Daniel Barkan, Connor Schumacher, Caspar Knops en Victor Dumont
LICHTONTWERP: Jan Fedinger
DRAMATURGIE: Renée Copraij
TECHNIEK: Michel Spang
DUUR: 70 minuten
PRODUCTIE: JAN en ICKamsterdam
INTERNATIONALE SPREIDING: A Propic / Line Rousseau en Marion Gauvent
COPRODUCTIE: DansBrabant, Frascati Producties, SPRING performing arts festival, tanzhaus nrw, CDC du Val-de-Marne La Briqueterie, TAKT Dommelhof
MET STEUN VAN: workspacebrussels en wpZimmer
MET FINANCIËLE STEUN VAN: de Vlaamse overheid en het Fonds Podiumkunsten
MET DANK AAN: Dansateliers en Conny Janssen Danst